Kurcze, znowu mnie tu tyle nie było... ostatnio dużo się u mnie dzieje, kolejne studia (matko, co ja sobie myślałam?!), szkoła, przeprowadzka, siłownia - jakoś tak to życie zbyt szybko mija. Staram się zorganizować sobie każdą wolną chwilę, przez co czasem zapominam coś tu napisać - przez prawie pół roku. Nie chcę obiecywać systematyczności, bo moje plany lubią się czasem psuć (czego nie znoszę), ale w sumie? Chyba warto spróbować kolejny raz? Pisanie na blogu mnie odpręża, czytanie komentarzy daje pozytywnego kopa - chyba o to w tym wszystkim chodzi! O czym dzisiaj sobie "porozmawiamy" (w sumie to ja będę prowadzić monolog...)?
21 stycznia 2017
13 sierpnia 2016
Zbyt mocno wierzę w ludzi.
Jestem niepoprawną optymistką. Kiedyś myślałam, że ludzie chcą dla siebie najlepiej - mieć dobre wykształcenie, zarobki, ciekawą pracę... wiecie, typowe życiowe cele. Ciężko mi było zrozumieć motywację osób, które to olewały i po prostu sobie egzystowały jakoś, często na kimś pasożytując. Odpowiadał im taki styl życia, niektórzy byli nawet z tego dumni. Zastanawiam się, dlaczego ludzie świadomie decydują się marnować życie, jedyne, które w sumie mają. Tak, według mnie marnują życie i nie boję się tego powiedzieć, bo przejście po najmniejszej linii oporów to czyste marnotrawstwo.
4 czerwca 2016
Silna wola.
Często w naszej głowie tworzą się wielkie plany. Wyobrażamy sobie jak odnosimy sukces. Odbieramy Oscara, wypłacamy miliony z konta, robimy zakupy bez żadnego limitu i umiaru. Każdy ma inne wyobrażenie. Nie no super, trzeba mieć marzenia, bo bez nich życie byłoby nudne. Powiedz mi jednak, co zrobisz, aby je zrealizować? Naprawdę uważasz, że ludziom sukces spada z nieba, uderza ich w głowę, aby przypadkiem tego nie przeoczyli? Nie, zazwyczaj ostro na to zapieprzali. Możesz krytykować, szukać słabych punktów - że kasa, że znajomości. Prawda zazwyczaj jest inna, chyba tylko ciężko się nam z tym pogodzić.
Subskrybuj:
Posty (Atom)

